Bizim Olan (mafya RP'si)

  • 17 Yanıt
  • 9150 Gösterim
*

Çevrimdışı Alestang

  • *
  • 148
  • Benim tek bildiğim doğru Adalettir !
    • Profili Görüntüle
    • E-Posta
Ynt: Bizim Olan (mafya RP'si)
« Yanıtla #10 : 22 Ekim 2014, 20:05:16 »
Karakterin Adı: Oliver Belini
Karakterin Kişiliği: Resmi işlerle pek iç içe olmayan, Gece klüplerinde kızlarla takılan ve başı sıkça belaya giren her seferinde abisi tarafından kurtarılan ailenin ortanca bireyi.
Karakterin Geçmişi: Babası öldükten sonra kendini gece hayatı ve içkiye vermiştir. Abisi Fabio ve kız kardeşi Maggie ile yaşamaktadır. Geçimini Rus bağlantıları sayesinde ailenin haberi olmadan uyuşturucu satıcılığı ile kazanmaktadır. Babasının Barsetti ailesinin danışmanı ve yakın dostu olmasından dolayı aileden çoğu kez babasının hatırı sayesinde atılmamıştır.
Karakterin Bağlı/Yakın olduğu Aile: Barsetti ailesi
Karakterin Görünüşü:
Karakterin Yaşı: 25
*Mağzadan Seçtiği eşya: Smith Wesson model 10

*

Çevrimdışı SlimShady

  • *
  • 398
  • Squads and Quads
    • Profili Görüntüle
    • E-Posta
Bizim Olan (RP başladı)
« Yanıtla #11 : 23 Ekim 2014, 12:00:18 »
Rp artık başlamış bulunmakta. İlk rp plarak Carmin Galante'nin cenaze töreniyle başlattım. Biraz kısa olabilir çok aldırmayın. (7 gün boyunca ailelere polis baskını olmucak)

Spoiler: Göster
Cenaze töreni çok üzgün geçiyordu. Tetikçiyi kiralayan Capello ailesinin de cenaze törenine katılması ortamı germişti. Don Barsetti, Carmin Galante hakkında konuşma yapmak için yerinden doğrulmuştu. Konuşmak için gitmeden önce bize döndü:
    "Aileye baş sağlığı dileyin, böyle bir zamanda yanlarında olmak gerekir." sözünü bitirir bitirmez arkasını dönüp gitti. Haklıydı, Oliver'a döndüm:
     "Baba'yı duydun, son görevimizi yapma zamanımız geldi. Hadi."
     Oliver-"Doğru söylüyorsun." Galante ailesindeki arkadaşlarının yanına doğru gitti. Ben de ne diyeceğimi düşünerek Galante ailesinden Adamo'nun yanına gittim.
      Ben- "Başınız sağolsun, Don Carmin çoğumuzdan iyi bir adamdı. Eminim ki öteki tarafda bizden daha rahat olacaktır."
      Adamo- "Sağol, Don Carmin benim amcam gibiydi, hatta bana öz amcamdan daha çok yardımı oldu bana." Capello ailesini işaret ederek "Bunu yapacak cesareti hala nereden buluyorlarsa, Mobilyacı* zeki olabilir ancak biz de aptal değiliz. Görüyorsun değil mi? Burada gerginlik çıkarıp haklı çıkacak." biraz duraksadı "neyse Mobilyacı'nın canı cehenneme."
     Ben- "Adamo, öteki hafta bizimle beyzbol oynamaye gel istersen, biraz kafanı dağıtırsın."
     Adamo- "İyi olur. İşim çıkmazsa gelebilirim."
     Ben- "Şu Guerra'ların ın oradaki adam da kim? Şu yeni üyenin sağında kalan..."
     Adamo- "Hiç bir fikrim yok, ailenin yeni dostlarından biridir ya da ne bileyim."
     Ben- "Tekrar başın sağolsun, kendine iyi bak."
     Adamo- "Sen de..."
Arabama doğru ilerledim, cenaze töreni nerdeyse bitmişti, Oliver'a seslendim:
     Ben- "Ben gidiyorum, gelicek misin?"
     Oliver- "Benim bir işim var sen git."
Kendisi bilirdi, arabama bindim ve mezarlığı terkettim.


* : Alphinse Capello'yu esinlendiğim adamın (yani Al Capone'un) kartvizitinde "2. El Mobilya Satıcısı" yazar.
Ölmeyen bir şeye canlı denilebilir mi?
A12 bak bakalım düzgün yazmış mıyım?

*

Çevrimdışı Altheir33

  • *
  • 228
  • İnsanın mutluluğu, insanın herşeyidir.
    • Profili Görüntüle
Ynt: Bizim Olan (mafya RP'si)
« Yanıtla #12 : 23 Ekim 2014, 20:07:24 »
Bende başlayayım;

Spoiler: Göster
Giovanni her zamanki atraksiyonlu geçen günlerinden bıkmıştı. Artık yeni bir hayat istiyordu. 2 yıl içinde sayısız adam öldürmüş ve onlardan servet yapmıştı ve tek emaneti silahıydı. Annesi ölüm döşeğindeydi; Kardeşleri de ümitsiz vakaydı. Hiçbirinin bu sefil hayattan kurtulamayacakları, kim vurdu'ya gidecekleri belliydi. Bir işine yarayacak olsalar onlara yardım edecekti ama, bir baltaya sap olacakları yoktu.

O gün Carmin Galante nin cenazesi vardı. Oraya gidecekti çünkü, cinayeti capello ların işlediği besbelliydi. Bu da demekti ki orada bulunacaktı. Şu günlerde ne de olsa capello lar ortalıkta gözükmüyorlardı...

Guerra ailesiyle iyi iletişimde olmak açısından da çok önemli bir fırsattı. Guerra ailesinde fazla sorgulanmayacağı için o ailenin yanında yer almak istiyordu. Orası ola ki gerekirse diye kara borsa yapabileceği yahut, kendi imparatorluğunu kurup kimseye hesap vermeyeceği en garanti aileydi. Üstelik polis te bu aileyi pek takibe almıyordu. Aslında ailenin yakasına yapışan polisleri avlamak gözlerine girmek adına iyi bir fikirdi. Ve kendi yöntemleriyle yapabileceği en iyisi buydu. Kendisi kalabalığa karışma-korkusuzluk-karizma ve tarz sahibi olan bir yapıya sahip olduğundan dolayı, mafyadan kişiler bile ona pek belli etmeseler de içten içe bir saygı duyma eğiliminde bulunuyorlardı. Ayrıca bir kapşonu vardı, Kalın kabanının üstüne yaptırdığı bir çeşit sistem ile(Tutturgaç) oraya kapşonunu tutturup başına geçirtiyordu. Bu kapşonu onu biraz rahibe benzetiyordu, o da bunu kullanarak insanlara kendini Reformist protestan inancının sahibi olarak tanıtıyordu. Bu inanca göre de insanların asıl tanrıya layık olma yolunun dünya işine bağlanıp dünya malına meyletmeyerek, insanlardan soyutlanmış bir şekilde değil onları mutlu ederek yaşanacağı bu inancının temelini teşkil ediyor olduğunu söylüyor ve marjinal birisi olarak görünmenin kişiler üzerinde yaptığı etkiyi görebiliyordu. Bu sayede hem fazla dikkat çekmiyor hem de tanınmıyordu. Aslında kendisine mükemmel bir sistem kurmuştu, çünkü mafyanın içinde daha iyisini yapan bir insan tanımıyordu.

Fakat işin kötüsü şuydu ki capellonun üyelerinin yarısını avladıktan sonra artık capello tedbiri arttırmaya başlamıştı, bu da genellikle takip ettiği kişileri avlamak için hiçbir zaman fırsat bulamamasına yol açıyordu. Üstelik esnafın da kime çalıştığını bilmediğinden, daha sinsi yollardan da iş göremediği için canı sıkılıyordu. Ayrıca polisler de durumu çakozlamaya başlamışlardı; Bir hayalet sürüyle mafya ve polisi öldürüyordu ve şehrin itibarını azaltıyordu. Bunun böyle gitmeyeceği belliydi...

Silahını cebine koydu ve cenaze alanına doğru yola çıktı. Oraya vardığında pek çok koruma ve aile üyesi gördü. Aslında savunmasız olanları hatta capo'nun yeraltı patronları dahi savunmasızdı. Fakat böyle bir kargaşada görülüp mimlenmeyi ve bütün mafya ailelerinin karalistesine girmeyi göze alamazdı. Çünkü biliyordu ki mafya aileleri içinde, esas katliamlar bir bakışla yapılabilirdi...

Guerra safına geçti. Guerra ailesinin üyeleri onu daha önce de görmüş, hatta yardımını dahi almışlar ve bu yüzden hala hayattaydılar. Baba da aslında bu genç adamla tanışmak istiyordu. Kendisi zaten böyle işine yarıyabilecek olağanüstülüklerde iş yapan bu kişiyi ailesine almaktan zevk duyacaktı. Zaten artık giovanni nin guerra ya katılmaktan başka çaresi yoktu, şehirde hala kimin ne olduğunu, mafyaların bölgesini bilmiyordu ve bu da onu açıkta kılıyordu.

Herşeyin yeni bir raddeye geldiğini hisseden giovanni yavaş yavaş guerra ailesinden tanıdığı eduard schnickelin yanına geldi ve orda durdu. Eduardo konuşmaya başladı;

- ee ölüm meleği bu gün hala da hayatını tehlikede mi geçireceksin
- (giovanni ciddileşti) bu senin mevzun değil...
- Bak dostum; Capellolar seni enselemek üzere... Tüm üyelerini tekekr teker avlayıp tüm paralarını özenle boşaltman dikkatlerini çekmiyor mu sanıyorsun? Ya da dokuz canlı mı sanıyorsun kendini?
- Buraya nutuk duymaya değil, mafya prosedürüne uymaya geldim.
- (aşşağılayıcı bir tavırla) Prosedür mü!? Yani baba mı olmayı planlıyorsun seni rahibe kılıklı...
- Biraz daha devam edersen rahibe kılığına girmek zorunda kalacaksın.
- (Biraz tereddüt eder bir vaziyette) Pekala, bak adamım ben kavga etmek istemiyorum, sadece baba seni bugün yarın yanına getirtecektir. Eylemlerin inanılmaz ve artık baba seni aramızda görmekten sabırsızlanıyor. Yani aklını başına topla.
- ''Düşüneceğim, teşekkür ederim. O zaman pizza buluşmasını kabul ettiğimi saygıdeğer baba'mız bilsin ve ona göre davransın.'' Ve böylece cenaze törenine odaklandılar. O sırada Barsetti ailesinin caposu olan sayın fabio bellini ile göz göze geldi. Kendisi onu tehditkar gözlerle süzüyordu ve bu onun hiç hoşuna gitmemişti. Ve şimdi de barsetti tarafından deşifre edilmek istemediği için gözlerini sakındırdı. Kendisi biraz dik tavırları olduğu için sinirlendiğinde dik çıkabiliyordu, ve şansa bak ki vito guerra da bu tür şeylere pek aldırmayacak bir adam olarak biliniyordu. Kendisi adeta guerra ailesinin adamıydı. Ve babanın gözüne girmeliydi.

Cenaze töreni bitiyordu ve gözüne bir capello yeraltı patronu seçilmişti. Bu katliamı yaparak capello'nun can damarlarından birine saldıracaktı. Ama bunun için emrindeki bütün capo'ları ve asgari üyeyi avlayacaktı. Yoksa yerine yenisi geçerdi. VE bu böyle devam ederdi...

Onu takip etmeye başladı fakat içinde kötü bir his vardı ve şunu biliyordu ki, bu his capello dan hiç kimseden yansımıyordu...

Not: Sadece Capello'nun ''Üye'' rütbesine sahip adamlarının yarısını avladım. Yani bu daha hiçbirşey.



« Son Düzenleme: 23 Ekim 2014, 20:24:38 Gönderen: Altheir33 »
http://code.org/

Spoiler: Göster

Spoiler: Göster

Spoiler: Göster


Spoiler: Göster

Spoiler: Göster

*

Çevrimdışı SlimShady

  • *
  • 398
  • Squads and Quads
    • Profili Görüntüle
    • E-Posta
Ynt: Bizim Olan (mafya RP'si)
« Yanıtla #13 : 25 Ekim 2014, 12:02:39 »
Unutmayın rp'yi. Neden yazmıyorsunuz
« Son Düzenleme: 25 Ekim 2014, 12:04:19 Gönderen: SlimShady »
Ölmeyen bir şeye canlı denilebilir mi?
A12 bak bakalım düzgün yazmış mıyım?

*

Çevrimdışı rahman17

  • Originz
  • *
  • 3380
  • Hayatı satın alamazsınız.
    • ICQ Messenger - 10000001
    • MSN Messenger - archdevil19@outlook.com
    • AOL Instant Messenger - kerem_ayvaz@aol.com
    • Yahoo Instant Messenger  - kerem_ayvaz@yahoo.com
    • Profili Görüntüle
    • E-Posta
Ynt: Bizim Olan (mafya RP'si)
« Yanıtla #14 : 25 Ekim 2014, 13:46:44 »
Karakterin Adı:Aberto Russo
Karakterin Kişiliği:Ciddi,başarılı olmayı kafasına koymuş biri.
Karakterin Geçmişi:Yaramaz bir çocuk olan Aberto büyüdükçe güçlenmiş ve çocukken yaptığı yaramazlıkların yerini banka soygunları,silahlı çatışmalar almıştır.Mafya olma dileğini gerçekleştiren Aberto başta kendini güzel kızlar,bol para ve renkli bir hayatın içinde bulduğunu düşünmüştür.Tez zamanda görevden göreve koşan bir adam haline gelen Aberto ayrılmak istese de bu isteğini gerçekleştirememiştir.Daha sonra Aberto,şehrin favorisi olarak gördüğü Galante ailesine katılır.Ailenin polislerle ilişkilerinin bu seçiminde büyük yeri vardır.Her şeye rağmen tüm bu ailelerin ortak paydası suç işlemeleridir ve Aberto kendisini birden suç dünyasının merkezinde bulur.''Güçlü olan kazanır''felsefesini benimseyen Aberto şehrin önde gelen adamlarından biri olmak için çabalar.
Karakterin Bağlı/Yakın olduğu Aile:Galante Ailesi
Karakterin Görünüşü:

Karakterin Yaşı:40
*Mağazadan Seçtiği Eşya:Smith and Wesson Model 27 Magnum

*

Çevrimdışı SlimShady

  • *
  • 398
  • Squads and Quads
    • Profili Görüntüle
    • E-Posta
Ynt: Bizim Olan (mafya RP'si)
« Yanıtla #15 : 27 Ekim 2014, 20:42:05 »
Şu rp'yi unutmasanız
(Yarına kadar yorum gelmezse konuya rp'mi bu mesaja editleyeceğim)
Ölmeyen bir şeye canlı denilebilir mi?
A12 bak bakalım düzgün yazmış mıyım?

*

Çevrimdışı Night Stalker

  • *
  • 449
  • Ne Mutlu Türk'üm Diyene !
    • Profili Görüntüle
Ynt: Bizim Olan (mafya RP'si)
« Yanıtla #16 : 27 Ekim 2014, 20:46:05 »
ortam ısınsın katılıcam ben siz bi başlayın
Dağda Üç Beş Domuz Sürüsü
Tutturmuş Bir kürdistan Türküsü
Eline Almış Bayrak Diye Bir Masa Örtüsü
Satsan Beş Para Etmez Ne Dirisi Ne De Ölüsü
Soyu Soysuz Olan Sensin Toprak Senin Neyine
İte itlik Yapıp Kafa Tutma Beyine
Anlasa Dediğimi Sokaktaki Köpek Ağlar Haline
Duy Ulan Soysuz Ne Mutlu Türk'üm Diyene !

*

Çevrimdışı Altheir33

  • *
  • 228
  • İnsanın mutluluğu, insanın herşeyidir.
    • Profili Görüntüle
Ynt: Bizim Olan (mafya RP'si)
« Yanıtla #17 : 28 Ekim 2014, 20:02:55 »
ortam ısınsın katılıcam ben siz bi başlayın

Çoktan başladık...

Rp artık başlamış bulunmakta. İlk rp plarak Carmin Galante'nin cenaze töreniyle başlattım. Biraz kısa olabilir çok aldırmayın. (7 gün boyunca ailelere polis baskını olmucak)

Spoiler: Göster
Cenaze töreni çok üzgün geçiyordu. Tetikçiyi kiralayan Capello ailesinin de cenaze törenine katılması ortamı germişti. Don Barsetti, Carmin Galante hakkında konuşma yapmak için yerinden doğrulmuştu. Konuşmak için gitmeden önce bize döndü:
    "Aileye baş sağlığı dileyin, böyle bir zamanda yanlarında olmak gerekir." sözünü bitirir bitirmez arkasını dönüp gitti. Haklıydı, Oliver'a döndüm:
     "Baba'yı duydun, son görevimizi yapma zamanımız geldi. Hadi."
     Oliver-"Doğru söylüyorsun." Galante ailesindeki arkadaşlarının yanına doğru gitti. Ben de ne diyeceğimi düşünerek Galante ailesinden Adamo'nun yanına gittim.
      Ben- "Başınız sağolsun, Don Carmin çoğumuzdan iyi bir adamdı. Eminim ki öteki tarafda bizden daha rahat olacaktır."
      Adamo- "Sağol, Don Carmin benim amcam gibiydi, hatta bana öz amcamdan daha çok yardımı oldu bana." Capello ailesini işaret ederek "Bunu yapacak cesareti hala nereden buluyorlarsa, Mobilyacı* zeki olabilir ancak biz de aptal değiliz. Görüyorsun değil mi? Burada gerginlik çıkarıp haklı çıkacak." biraz duraksadı "neyse Mobilyacı'nın canı cehenneme."
     Ben- "Adamo, öteki hafta bizimle beyzbol oynamaye gel istersen, biraz kafanı dağıtırsın."
     Adamo- "İyi olur. İşim çıkmazsa gelebilirim."
     Ben- "Şu Guerra'ların ın oradaki adam da kim? Şu yeni üyenin sağında kalan..."
     Adamo- "Hiç bir fikrim yok, ailenin yeni dostlarından biridir ya da ne bileyim."
     Ben- "Tekrar başın sağolsun, kendine iyi bak."
     Adamo- "Sen de..."
Arabama doğru ilerledim, cenaze töreni nerdeyse bitmişti, Oliver'a seslendim:
     Ben- "Ben gidiyorum, gelicek misin?"
     Oliver- "Benim bir işim var sen git."
Kendisi bilirdi, arabama bindim ve mezarlığı terkettim.


* : Alphinse Capello'yu esinlendiğim adamın (yani Al Capone'un) kartvizitinde "2. El Mobilya Satıcısı" yazar.


Bende başlayayım;

Spoiler: Göster
Giovanni her zamanki atraksiyonlu geçen günlerinden bıkmıştı. Artık yeni bir hayat istiyordu. 2 yıl içinde sayısız adam öldürmüş ve onlardan servet yapmıştı ve tek emaneti silahıydı. Annesi ölüm döşeğindeydi; Kardeşleri de ümitsiz vakaydı. Hiçbirinin bu sefil hayattan kurtulamayacakları, kim vurdu'ya gidecekleri belliydi. Bir işine yarayacak olsalar onlara yardım edecekti ama, bir baltaya sap olacakları yoktu.

O gün Carmin Galante nin cenazesi vardı. Oraya gidecekti çünkü, cinayeti capello ların işlediği besbelliydi. Bu da demekti ki orada bulunacaktı. Şu günlerde ne de olsa capello lar ortalıkta gözükmüyorlardı...

Guerra ailesiyle iyi iletişimde olmak açısından da çok önemli bir fırsattı. Guerra ailesinde fazla sorgulanmayacağı için o ailenin yanında yer almak istiyordu. Orası ola ki gerekirse diye kara borsa yapabileceği yahut, kendi imparatorluğunu kurup kimseye hesap vermeyeceği en garanti aileydi. Üstelik polis te bu aileyi pek takibe almıyordu. Aslında ailenin yakasına yapışan polisleri avlamak gözlerine girmek adına iyi bir fikirdi. Ve kendi yöntemleriyle yapabileceği en iyisi buydu. Kendisi kalabalığa karışma-korkusuzluk-karizma ve tarz sahibi olan bir yapıya sahip olduğundan dolayı, mafyadan kişiler bile ona pek belli etmeseler de içten içe bir saygı duyma eğiliminde bulunuyorlardı. Ayrıca bir kapşonu vardı, Kalın kabanının üstüne yaptırdığı bir çeşit sistem ile(Tutturgaç) oraya kapşonunu tutturup başına geçirtiyordu. Bu kapşonu onu biraz rahibe benzetiyordu, o da bunu kullanarak insanlara kendini Reformist protestan inancının sahibi olarak tanıtıyordu. Bu inanca göre de insanların asıl tanrıya layık olma yolunun dünya işine bağlanıp dünya malına meyletmeyerek, insanlardan soyutlanmış bir şekilde değil onları mutlu ederek yaşanacağı bu inancının temelini teşkil ediyor olduğunu söylüyor ve marjinal birisi olarak görünmenin kişiler üzerinde yaptığı etkiyi görebiliyordu. Bu sayede hem fazla dikkat çekmiyor hem de tanınmıyordu. Aslında kendisine mükemmel bir sistem kurmuştu, çünkü mafyanın içinde daha iyisini yapan bir insan tanımıyordu.

Fakat işin kötüsü şuydu ki capellonun üyelerinin yarısını avladıktan sonra artık capello tedbiri arttırmaya başlamıştı, bu da genellikle takip ettiği kişileri avlamak için hiçbir zaman fırsat bulamamasına yol açıyordu. Üstelik esnafın da kime çalıştığını bilmediğinden, daha sinsi yollardan da iş göremediği için canı sıkılıyordu. Ayrıca polisler de durumu çakozlamaya başlamışlardı; Bir hayalet sürüyle mafya ve polisi öldürüyordu ve şehrin itibarını azaltıyordu. Bunun böyle gitmeyeceği belliydi...

Silahını cebine koydu ve cenaze alanına doğru yola çıktı. Oraya vardığında pek çok koruma ve aile üyesi gördü. Aslında savunmasız olanları hatta capo'nun yeraltı patronları dahi savunmasızdı. Fakat böyle bir kargaşada görülüp mimlenmeyi ve bütün mafya ailelerinin karalistesine girmeyi göze alamazdı. Çünkü biliyordu ki mafya aileleri içinde, esas katliamlar bir bakışla yapılabilirdi...

Guerra safına geçti. Guerra ailesinin üyeleri onu daha önce de görmüş, hatta yardımını dahi almışlar ve bu yüzden hala hayattaydılar. Baba da aslında bu genç adamla tanışmak istiyordu. Kendisi zaten böyle işine yarıyabilecek olağanüstülüklerde iş yapan bu kişiyi ailesine almaktan zevk duyacaktı. Zaten artık giovanni nin guerra ya katılmaktan başka çaresi yoktu, şehirde hala kimin ne olduğunu, mafyaların bölgesini bilmiyordu ve bu da onu açıkta kılıyordu.

Herşeyin yeni bir raddeye geldiğini hisseden giovanni yavaş yavaş guerra ailesinden tanıdığı eduard schnickelin yanına geldi ve orda durdu. Eduardo konuşmaya başladı;

- ee ölüm meleği bu gün hala da hayatını tehlikede mi geçireceksin
- (giovanni ciddileşti) bu senin mevzun değil...
- Bak dostum; Capellolar seni enselemek üzere... Tüm üyelerini tekekr teker avlayıp tüm paralarını özenle boşaltman dikkatlerini çekmiyor mu sanıyorsun? Ya da dokuz canlı mı sanıyorsun kendini?
- Buraya nutuk duymaya değil, mafya prosedürüne uymaya geldim.
- (aşşağılayıcı bir tavırla) Prosedür mü!? Yani baba mı olmayı planlıyorsun seni rahibe kılıklı...
- Biraz daha devam edersen rahibe kılığına girmek zorunda kalacaksın.
- (Biraz tereddüt eder bir vaziyette) Pekala, bak adamım ben kavga etmek istemiyorum, sadece baba seni bugün yarın yanına getirtecektir. Eylemlerin inanılmaz ve artık baba seni aramızda görmekten sabırsızlanıyor. Yani aklını başına topla.
- ''Düşüneceğim, teşekkür ederim. O zaman pizza buluşmasını kabul ettiğimi saygıdeğer baba'mız bilsin ve ona göre davransın.'' Ve böylece cenaze törenine odaklandılar. O sırada Barsetti ailesinin caposu olan sayın fabio bellini ile göz göze geldi. Kendisi onu tehditkar gözlerle süzüyordu ve bu onun hiç hoşuna gitmemişti. Ve şimdi de barsetti tarafından deşifre edilmek istemediği için gözlerini sakındırdı. Kendisi biraz dik tavırları olduğu için sinirlendiğinde dik çıkabiliyordu, ve şansa bak ki vito guerra da bu tür şeylere pek aldırmayacak bir adam olarak biliniyordu. Kendisi adeta guerra ailesinin adamıydı. Ve babanın gözüne girmeliydi.

Cenaze töreni bitiyordu ve gözüne bir capello yeraltı patronu seçilmişti. Bu katliamı yaparak capello'nun can damarlarından birine saldıracaktı. Ama bunun için emrindeki bütün capo'ları ve asgari üyeyi avlayacaktı. Yoksa yerine yenisi geçerdi. VE bu böyle devam ederdi...

Onu takip etmeye başladı fakat içinde kötü bir his vardı ve şunu biliyordu ki, bu his capello dan hiç kimseden yansımıyordu...

Not: Sadece Capello'nun ''Üye'' rütbesine sahip adamlarının yarısını avladım. Yani bu daha hiçbirşey.






« Son Düzenleme: 28 Ekim 2014, 20:58:10 Gönderen: Altheir33 »
http://code.org/

Spoiler: Göster

Spoiler: Göster

Spoiler: Göster


Spoiler: Göster

Spoiler: Göster